مغالطه اخذ لاحق شیء مکان شیء

💡 این مغالطه غیررسمی را باید از طرح پرسش متمایز ساخت، که مقدمه ای ارائه می‌دهد که معقول بودن آن به صحت گزاره ای که در مورد آن پرسیده شده بستگی دارد و اغلب بیان مجدد ضمنی گزاره است.

💡 این مغالطه زمانی رخ می‌دهد که شخصی برای رد یک سخن، آن را به یک شخصیت مذموم تاریخی نسبت دهد و بگوید «اولین بار او این سخن را گفته‌است» و بکوشد تا از منفی بودن آن شخصیت تاریخی، خطا بودن آن سخن را نتیجه بگیرد. پیش‌فرض نادرست این مغالطه آن است که سرمنشأ یک عقیده و رأی در درستی آن مؤثر است؛ در حالی که گاه افراد عادی و بی‌سواد عقاید عالی اظهار کرده‌اند و دانشمندان بزرگ دچار خطاهای بزرگ شده‌اند.

💡 پس اينكه گفتند: (شهادت مورد نظر آيه، شهادت كلامى نيست، زيرا اگر باشد چنين وچنان مى شود)، مغالطه اى بيش نيست.

💡 توسل به اکثریت یا توسل به مقبولیت یکی از مغالطه‌های منطقی است. در این مغالطه دلیل درست بودن یک گزاره این بیان می‌شود که اکثریت یک گروه آن را درست می‌دانند. این گروه ممکن است فیلسوفان، دانشمندان یا مردم جهان باشند.

💡 از اين تحليل، موضوع ديگرى نيز روشن مى شود و آن تبيين مغالطه ى مشركان متفكر يا كسان ديگرى است كه طبق ميلشان به پيامبران پيشنهاد اعجاز مى دادند و نيز پاسخ پيامبران در برابر آن ها كه ما نيز بشرى مثل شما هستيم؛ ان نحن الا بشر مثلكم. (382)

💡 همچنين در اين آيه، به نقطه ى مغالطه ى فكرى كسانى كه فرشتگان را به طور مستقل ارباب خود مى گيرند، نيز اشاره شده است. زيرا فرشته اى كه خود داراى استقلال وجودى نيست، چگونه مى تواند رب موجود ديگر باشد؟