مسکین دارمی

مسکین دارمی. [ م ِ ن ِ رِ ] ( اِخ ) ربیعةبن عامر. رجوع به دارمی شود.

ربیعه ابن عامر

💡 نمیدانم چه گوئی ماند مسکین چگویم چون نئی اینجاتو حق بین

💡 کنون گر خون صد مسکین بریزند ز بند یک قراضه برنخیزند

💡 آن دعا از هفت گردون در گذشت کار آن مسکین به آخر خوب گشت

💡 اوحدی مسکین به گیتی بی‌رخت کی قراری داشتی در مسکنی؟

💡 دل را ربودی از من مسکین مبتلا تا کی چو سرو راست نیایی تو در برم