مسافرت ایینی

مسافرت آیینی
{sacred travel, metaphysical tourism} [گردشگری و جهانگردی] نوعی موضوع گردی که در آن امکان دیدار از مراکز مهم معنوی جهان را برای مؤمنان سنتی، عمدتاً خانم های میان سال، فراهم می کنند

💡 «چندین ماه اول تصمیم داشتم که اگر از زندان خارج شدم برای تحصیل به اروپا یا آمریکا بروم و در ایران نباشم ولی کشتار عام مردم در پانزده خرداد مرا بر این واداشت که دربارهٔ این کشتار بیشتر فکر کنم و در نتیجه از فکر مسافرت به خارج منصرف شدم.»

💡 از على (ع ) نقل شده كه فرمود: در روز جمعه مسافرت نكن مگر در راه خدايا در امرى كهمعذور هستى. (بحارالانوار، ج 89، ص 199).

💡 در زمان‌های قدیم مردمان زیادی بودند که بنا به شغلی که داشتند باید به جاهای مختلف سفر می‌کردند. آن‌هایی‌که به شمال مسافرت می‌کردند شب‌ها متوجه تفاوت‌هایی در آسمان می‌شدند. بعضی از ستارگانی راکه آن‌ها در نزدیکی افق جنوب می‌دیدند هنگام مسافرت به شمال دیگر قادر به دیدنشان نبودند، اما هنگامی که به خانه و وطن خود برمی‌گشتند ستاره‌هایی را که قادر به دیدنشان نبودند در افق جنوبی دوباره مشاهده می‌کردند.

💡 در روايات زيادى سفارش شده است كه تنها به مسافرت نرويد. اميرالمؤ منين على عليهالسّلام ه امام حسن وصيت مى كند كه:

💡 و اما نسبت به نماز مسئله محل اشكال است و احتياط اين است كه هم دو ركعتى بخواند و همچهار ركعتى البته مسئله مخصوص مسافرت است براى شكار است اما سفر مقصد تفريح ورفع خستگى اين حكم را ندارد يعنى موجب تمام خواندن و روزه گرفتن نمى شود.