مرو الشاهجان

مروالشاهجان. [ م َ وُش ْ شا هَِ ]( اِخ ) مرو شاهجان. رجوع به مرو و مرو شاهجان شود.

مرو شاهجان

💡 بهر سو گو مرو چشم تو زانروی که بر مردم فتد از ناتوانی

💡 از ره مرو به ظاهر هموار مردمان در خاکهای نرم بود دام بیشتر

💡 دگر گفت انوشه بدی سال و ماه به مرو اندرون پهلوان سپاه

💡 چنان چون مرو را کسی یار نیست چو کردار او هیچ کردار نیست

💡 گر موی تو را مشک خطا می گویم در تاب مرو که من خطا می گویم

💡 سر ز خدا تافتی هیچ رهی یافتی جانب ره بازگرد یاوه مرو خیر خیر