مرقوم داشتن

ترکیب «مرقوم داشتن» از فعل عربی «رَقَمَ» به معنای نوشتن و نگاشتن گرفته شده است و در فارسی رسمی و ادبی به کار می‌رود. این عبارت به معنای نوشتن، ثبت کردن و به تحریر درآوردن مطلبی است، به‌ویژه هنگامی که سخن از نوشته‌ای رسمی، اداری یا مکتوب باشد. «مرقوم داشتن» معمولاً در نامه‌ها، اسناد، فرمان‌ها و متون دیوانی برای بیان عمل نوشتن با لحنی مؤدبانه و فاخر به کار می‌رود. این تعبیر جنبه احترام‌آمیز دارد و جایگزین ساده فعل «نوشتن» می‌شود. در متون قدیمی، نویسندگان برای اشاره به سخن یا مطلبی که پیش‌تر نوشته‌اند نیز از این ترکیب استفاده می‌کردند. به این ترتیب، «مرقوم داشتن» بیشتر بیانگر ثبت آگاهانه و رسمی یک نوشته است تا صرف نوشتن عادی.