مجاز عرفی خاص

[ویکی فقه] مجاز عرفی خاص، استعمال لفظ در معنای غیر حقیقی، به علاقه معهود نزد عرف خاص می باشد. و در اصول فقه کاربرد دارد.
مجاز عرفی خاص، عبارت است از استعمال لفظ در غیر معنای موضوع له، به جهت مناسبت و علاقه ای که تنها در نزد گروه و طایفه ای خاص (عرف خاص) شناخته شده است، مانند:لفظ «حال» که در عرف خاص نحویون، به طور مجاز در حالات عارض بر انسان به کار می رود.

💡 گفتم که کنم توبه ز عشق تو ولیکن عشق تو حقیقت نه مجاز است چه تدبیر

💡 تا جان میان من و جانانه حایل است کی پی برد به سر حقیقت مجاز من

💡 چه غم که بر سر باغ مجاز جلوه نکرد گلی که از نفسش طبع دهر مشکین بود

💡 گر دل اهل حقیقت در راز افشاند زاهد از دامن دل گرد مجاز افشاند

💡 گفته اند او را که بوبکر از مجاز کرد ظلم و حق ز حق میداشت باز

💡 فردا که پیشگاهِ حقیقت شود پدید شرمنده رَهرُوی، که عمل بر مجاز کرد