حقیقت عرفی خاص تخصصی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حقیقت عرفی خاص تخصصی به وضع تعیّنیِ لفظ برای معنای خاص توسط عرف خاص اطلاق می شود.
حقیقت عرفی خاص تخصصی، مقابل حقیقت عرفی خاص تخصیصی بوده و به این معنا است که در میان عده ای خاص (عرف خاص) یک لفظ به کمک قرینه در غیر معنای لغوی خود استعمال شود و بر اثر زیادی استعمال، در آن معنای جدید، حقیقت گردد، به گونه ای که بدون قرینه نیز در آن معنا به کار رود.
جمله سازی با حقیقت عرفی خاص تخصصی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حقیقت چیست سالک در همه چیز که درخود یابد اینجاگه همه نیز
💡 پرسیدم از آن کسی که برهان داند کان کیست که او حقیقت جان داند
💡 عقل سخن پرور است جاهل ازین علم نطق زبان آور است لال حقیقت
💡 ترا تا این طلسمست اندر اینجا ترا باشد حقیقت شور و غوغا
💡 بجائی اوفتی کآنجا خدایست ترا باشد حقیقت رهنمایست
💡 حقیقت حق شوی ای مرد دیندار ببینی خویشتن را دید دلدار
💡 در تحلیل لغوی، باید میان حقیقت عرفی که در میان مردم رایج است و حقیقت تخصصی که در علوم خاص کاربرد دارد، تمایز قائل شد.
💡 هر واژه میتواند در سطح حقیقت عرفی معنایی عمومی داشته باشد، اما در سطح حقیقت تخصصی، معنایی بسیار دقیق و محدود در یک علم پیدا کند.
💡 پژوهشگران برای درک صحیح متون علمی، باید از کاربرد حقیقت عرفی فاصله گرفته و به سراغ معنای حقیقت خاص و تخصصی هر اصطلاح بروند.