لغت نامه دهخدا
لاوک تراش. [ وَ ت َ ] ( نف مرکب ) تراشنده و سازنده لاوک. آنکه کاسه و تغار چوبین تراشد.
لاوک تراش. [ وَ ت َ ] ( نف مرکب ) تراشنده و سازنده لاوک. آنکه کاسه و تغار چوبین تراشد.
( صفت ) آنکه کاسه وتغار چوبین سازد تراشند. لاوک.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از قدیم گالشها، پلا و شیرگرم را در لاوک چوبی میریختند و هر کس از جیب خودش قاشق خوشتراشی از چوب شمشاد یا گلابی بیرون میآورد و دست جمعی شیرپلا (شیربرنج) میخوردند. هنوز هم بسیاری از گالشها از همین شیوه استفاده میکنند.