قصیده سرائی

قصیده سرائی. [ ق َ دَ / دِ س َ ] ( حامص مرکب ) عمل قصیده سرا.

عمل قصیده سرا

💡 بدین قصیده شها یکنظر به لطف ببین که بحر طبعم هی گوهر افکند به کنار

💡 آوردم این قصیده ره آورد و، در رهم افشانده سیم و ریخته زر ماه و آفتاب

💡 بدین قصیده سزد گر زیادتی یابم که لفظهاش بدیع است و وصفهاش عِجاب

💡 این عقد گوهری که به نام تو بسته ام بازار هر قصیده در اقطار بشکند

💡 این نخل بی ثمر که بچشمت بود عیان باشد همان قصیده که شد در جهان سمر