غارت خیمه ها در کربلا

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
پس از شهادت حسین بن علی علیه السلام، سپاه عمر سعد به خیمه های اهل بیت حمله کردند و به غارت پرداختند. زنان و کودکان در صحرا پراکنده شدند، گریان و داغدار و صیحه زنان و استغاثه کنان. پس از آن خیمه ها را آتش زدند. مقنعه از سر زنان کشیدند، انگشتر از انگشت ها بیرون آوردند و گوشواره از گوشها و خلخال از پاها.
حتی فاطمه دختر امام حسین علیه السلام نقل کرده که به خیمه ما ریختند و من دختری کوچک بودم، با گریه خلخال از پایم درمی آوردند. گفتم: ای دشمن خدا چرا گریه می کنی؟ گفت: برای این که دختر پیامبر را غارت می کنم. گفتم: غارت مکن. گفت: می ترسم دیگری بیاید و اینها را درآورد!
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

💡 پیداست التهاب و عطش پیش اهل دل از آب و رنگ گوهر و مرجان کربلا

💡 ظلمی که برنژاد علی ز آل حرب رفت کی درک گنه آن کند ادراک کربلا

💡 در دلم دردیست استیلای بیم معصیت شربتی می خواهم از دارالشفای کربلا

💡 باشد کسی غریب که بی غسل و بی کفن در دشت کربلا تنش افتاده بی سر است

💡 گلبن به جای گل دل خونین دهد به بار خون خورده است خاک گلستان کربلا

💡 دل وارهد ز بار و فتد بازم از فتوح بندیم اگر به عزم سفر بار کربلا