عصفور الاکاف

عصفورالاکاف. [ ع ُ رُل ْ اِ ] ( ع اِ مرکب ) چوبی است که در میان پشم آگند بندند. ( منتهی الارب ).

چوبی است که در میان پشم آکند بندند

💡 عقل محیط را چه به درک کمال تو عصفور را چگونه شود عرش، آشیان

💡 به گلشنی که کند سایه چتر دولت او کند ز بال هما فرش آشیان عصفور

💡 و ذلک عصفور رای بازیا علی مقام غراب ثم شالت نعامته

💡 طایر عقل فروریخت پر از صولت عشق پیش شهباز چه پرواز نماید عصفور

💡 چه عجب باشد اگر صید تو گردد دلها؟ عشق چون باز نجیب آمد و جانها عصفور