لغت نامه دهخدا
طربناک ساختن. [ طَ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) خوشحال و مسرور کردن: شجاه شجواً؛ طربناک ساخت او را. ( منتهی الارب ).
طربناک ساختن. [ طَ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) خوشحال و مسرور کردن: شجاه شجواً؛ طربناک ساخت او را. ( منتهی الارب ).
خوشحال و مسرور کردن
💡 چون یاد کنم طبع طربناک ترا و آن صورت خوب و سیرت پاک ترا
💡 ترا از خویشتن بیگانه سازد من آن آبی طربناکی ندارم
💡 بنگر ز صبا دامنِ گل چاک شده بلبل ز جمال گل طربناک شده
💡 از عکس رخت دامن آفاق گلستان وز یاد لبت خاطر عشاق طربناک
💡 ساقی بقدح می طربناک انداز عکس رخ پاک در می پاک انداز