طبع پرستی

طبعپرستی. [ طَ پ َ رَ ] ( حامص مرکب ) هوی ̍پرستی. پیروی از شهوات و طبایع. خودکامگی:
شرع ترا ساخته ریحان بدست
طبعپرستی مکن او را پرست.نظامی.

💡 هرکه بیند یک نظر آن بزم و ساقی و حریف می پرستی پیشه کرد و نیستش کاری دگر

💡 کزینسان کار از سیتا نیاید که مومن بت پرستی را نشاید

💡 نبد غیری تو دانم جمله هستی برم اینجا نگنجد بُت پرستی

💡 مرا در پای خم برمی پرستی رشک می آید که از فکر تو دستی چون سبو در زیر سر دارد

💡 گوئی که برو توبه کن از باده پرستی زنهار مگو خواجه که من آن نتوانم