لغت نامه دهخدا
شرفای حسنی. [ ش ُ رَ ی ِ ح َ س َ ] ( اِخ ) یکی ازدو طبقه «شرفای مراکش » که از 951 هَ. ق. تا 1069 هَ. ق. در مراکش سلطنت کرده اند. اسامی افراد آن از این قرار است: محمد اول، شیخ ( جلوس 951 هَ. ق. )، عبداﷲ ( جلوس 965 هَ. ق. ) محمد دوم ( جلوس 981 هَ. ق. )، ابومروان عبدالملک اول ( جلوس 983 هَ. ق. ) ابوالعباس احمد اول، منصور ( جلوس 986 هَ. ق. )، «شیخ » و «ابوفارس » و «زیدان » ( رقبای یکدیگر ) ( جلوس 1012 هَ. ق. )، زیدان به تنهایی ( از 1016 هَ. ق. )، ابومروان عبدالملک دوم ( جلوس 1038 هَ. ق. )، ولید ( جلوس 1040 هَ. ق. )، محمد سوم ( جلوس 1045 هَ. ق. )، احمد دوم ( جلوس 1066 - 1069 هَ. ق. ). ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شرفای مراکش و طبقات سلاطین اسلام صص 51-52 شود.