سیماب شدن

(شُ دَ ) (مص ل. ) کنایه از: ۱ - بی قرار شدن. ۲ - گریختن.

( مصدر ) ۱ - بی قرار شدن. ۲ - گریختن ناپدید گشتن.

کنایه از:
بی قرار شدن.
گریختن.

💡 به چشمم کرد او را مرگ نایاب ز شوخی رفت از دستم چو سیماب

💡 انفعال آخر به داد خودسریها می‌رسد می‌کشد از چنگ آتش دامن سیماب آب

💡 با شعر چو سیماب روان گوهر نفسم مسیست درو مهر تو زر تعبیه کرده

💡 بُوَد قرار پس از کشتنش، چو می‌ماند به بی‌قراریِ سیماب، بی‌قراریِ ما

💡 چرا ز ناله عشاق خویش بیخبرند؟ اگر نه شبنم گلزار حسن سیماب است

💡 عجب نبود که بی تمهید اسباب بذوق خویش گردد کشته سیماب