سید حسین خوشنویس باشی

[ویکی اهل البیت] وی اهل تهر ان بود ولی، بیشتر ایام عمر را در تبریز سپری کرد و در آنجا سمت معلمی خط شاهزادگان قاجار را داشت. او در خط نستعلیق استادمسلم بود. سیدحسین شاگردان خوبی تربیت کرده که از جمله آنان میرزا یوسف، میرزا علی محمد تبریزی، میرزا مهدی خان، اسماعیل امیرخیزی و یوسف میرزا قاجار می باشند. قطعات مختلف از آثار وی، از قلم شش دانگ تا نیم دودانگ عالی و ممتاز است که در تاریخ کتابت آنها بین سال های ۱۲۷۱ق و ۱۲۹۵ق و با رقم "میرحسین" است. روی سنگ قبر محمدشاه قاجار در قم، در اطراف تمثال او کتیبه ای است از اشعار سروش اصفهانی، که ظاهراً به خط همین میرسیدحسین است.

💡 دامون اوایل فعالیتش در یک تابلوسازی حروف شبرنگی را برش می‌داد و می‌چسباند. به‌خاطر علاقهٔ شدید به حروف و خط، عضو انجمن خوشنویسان ایران شد و زیر نظر عبدالله فرادی مدرک ممتاز خط را کسب کرد.

💡 امروزه با خلق شدن نرم افزارهای خوشنویسی، این هنر شکل جدیدی به خود گرفت، به آثار خامی که با این نرم افزارها تولید می شود، وکتورهای خطاطی، خوشنویسی و یا نقاشیخط می گویند. این وکتورهای خوشنویسی کاربردهای زیادی دارند که تعدادی از آن ها در ادامه ذکر شده:

💡 در نمایشگاه «استادان بزرگ نستعلیق» در سال ۱۳۸۷ از او در کنار تنی چند از پیشکسوتان خوشنویسی معاصر تقدیر به عمل آمد.

💡 میرزا محمدرضا خان کلهر (۱۲۰۸، گیلانغرب - ۲۹ مرداد ۱۲۷۱، تهران) از خوشنویسان صاحب‌نام خط نستعلیق در زمان قاجار بود. او از خوشنویسان پرآوازهٔ دوره ناصری و از نستعلیق‌نویسان مؤثر در تاریخ هنر ایران به‌شمار می‌رود که شیوه‌ای خاص در نستعلیق‌نویسی ایجاد کرد. این شیوه پس از او و تا زمان حاضر شیوهٔ رایج نستعلیق‌نویسی دوران معاصر محسوب می‌شود.