سپهر پیما

سپهرپیما. [ س ِ پ ِ پ َ / پ ِ ]( نف مرکب ) اوج گیرنده. طی کننده سپهر:
شاه سپهرقدر و خداوند تیغ و تاج
تیغش سپهرپیما تاجش سپهرسای.سوزنی.

اوج گیرنده طی کننده سپهر

💡 ز روی لطف بنه دست بر دل ریشم ببین چه می کشم از دست این سپهر کهن

💡 سپهر خدمت درگاه تو بطوع و بطیع بروزی اندر بیش از هزاربار کند

💡 زمان تا زمان از سپهر بلند به فتح دگر باش فیروزمند

💡 گر شمال خشم او بر دایرهٔ گردون زند پر شکن گردد سپهر آبگون چون بوریا

💡 بلی چه‌گونه نگردد زمانه‌اش ممنون بلی چه‌گونه نباشد سپهر منت‌دار