سنت محکی

[ویکی فقه] سنت محکی به نفس قول، فعل و تقریر معصوم علیه السّلام اطلاق می شود.
سنت محکی، مقابل خبر ( سنت حاکی ) و به معنای نفس قول، فعل و تقریر معصوم علیه السّلام است و به این دلیل به آن محکی (حکایت شده) گفته می شود که به وسیله راویان حدیث از آن حکایت می شود؛ یعنی الفاظ راویان، حکایت کننده از آن سنت واقعی قول، فعل یا تقریر معصوم علیه السّلام است.
معنای اصطلاحی سنت
سنت در اصطلاح، گاهی فقط به سنت حاکی (احادیث) و گاهی به اعم از سنت حاکی و سنت محکی اطلاق می گردد.

💡 محکی برای تعیین یک افق ذره‌ای برای جهان وجود دارد به این صورت:

💡 این بحران رابطه بین امپراتوری آلمان با فرانسه و بریتانیا را تضعیف کرد و سنگ محکی برای تضمین توافق قلبی بین فرانسه و بریتانیا بود.

💡 قدرت احساسی حماسه جایگاه آن را در ادبیات جهان تضمین کرده است. گیلگمش محکی برای سایر آثار «مدرن» است. یادآور داستاهای بسیاری در کتاب مقدس یا در هومر است که اکنون در خودآگاهی فرهنگی ما قرار دارند. در اینجا، تمرکز میسن بر «اندوه تسلی‌ناپذیر» است که لحنی کمتر خوش‌بینانه اما همچنان در تأیید زندگی دارد. وی تجربهٔ شخصی خود را در پایان کتاب آورده است.