سنت ظنی

[ویکی فقه] سنت ظنی به احادیث ظنّی - از جهت سند یا دلالت - حکایت کننده از سنّت معصوم علیه السّلام اطلاق می شود.
سنت ظنی، مقابل سنت قطعی و به معنای خبرها و احادیثی است که از سنت واقعی ( قول، فعل و تقریر معصوم ) حکایت نموده و از نظر سند و یا دلالت ظنی می باشد.
نکته
بیشتر احادیث از نظر صدور آنها از معصوم علیه السّلام ظنی می باشد، زیرا اخبار متواتر و نیز اخبار همراه با قرینه قطعی کم است.احادیثی که در مراد معصوم علیه السّلام ظهور دارد از مصادیق سنت ظنی الدلالة بوده و حجت می باشد.

💡 نگون شد رایت بدعت و لیک از زخم شمشیرش فزون شد رونق سنت ولیک از رأی هشیارش

💡 نیست از من هرکه این سنت نکرد کس نباشد غیر حق یکتا و فرد

💡 بدو سنت شده روشن بدو ملت شده تازه بدو دولت شده عالی بدو ملکت شده والا

💡 ز متاع شهر سنت، بود آن گران تجمل که ز عشوه جشم بندد، ز کرشمه عار دارد

💡 گل زد از آتش می شمع رخش مرغ چمن ادب آنست که بر سنت پروانه رود

💡 پیری و بندبند دل شور و نوا کند چه نی سنت عشق سعدیا ترک نمی دهی بمی