لغت نامه دهخدا
سماحت پسند. [ س َ ح َ پ َ س َ ] ( نف مرکب ) کسی که از سماحت و جوانمردی مسرور میگردد. ( ناظم الاطباء ).
سماحت پسند. [ س َ ح َ پ َ س َ ] ( نف مرکب ) کسی که از سماحت و جوانمردی مسرور میگردد. ( ناظم الاطباء ).
کسیکه از سماحت و جوانمردی مسرور میگردد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی سماحت ملی، که گونه گونه ملل زیند فارغ و خوش در دیار پاکستان
💡 سپهر مجد و خورشید سماحت اختر عزت نظام عالم و دستور گیتی آصف دوران
💡 محمد بن زيد داعى در علم و فضل توانا و در سماحت و شجاعت، مردى عاليقدر و بزرگبود، علما و شعراى عصر او را پناهگاه خود مى دانستند، و روى به درگاه او مى آوردند.
💡 تو نور ایزد و زانوار تست کون و مکان کدام عنصر زین سان سماحتی دارد
💡 7- توبه را حتّى هنگام جنگ هم بپذيريد. چون اسلام دين سماحت و بزرگوارى است، نهعقده گشايى و انتقام. (فاقتلوا.... فان تابوا)