سخن سگالی

سخن سگالی. [ س ُ خ َ س ِ ] ( حامص مرکب ) سخنگویی:
از بد و نیک خانه خالی کرد
با پریرخ سخن سگالی کرد.نظامی.

سخنگویی

💡 مخالف کاو محل میخواست خالی چو خالی دید کرد آفت سگالی

💡 نه روزی پادشاهی را ببستی نه روزی بد سگالی را شکستی

💡 تو با من سگالی که آیی به رام گر ایدر بباشی به نزدیک شاه

💡 وگر بد سگالی و نشناسی او را مکافات بد جز بدی خود نبینی

💡 چو باشد آستین از دست خالی نیاید ز آستین خنجر سگالی

💡 بران شد تا کند از کین سگالی ز انباز، آن ملک، اقلیم خالی