سحوری زدن

سحوری زدن. [ س َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) در زدن گدایان گاه سحر رمضان بر درهای بزرگان، برای بیدار شدن آنان. ( یادداشت مؤلف ). در زدن گاه سحر:
آن یکی میزد سحوری بر دری
درگهی بود و رواق مهتری.مولوی.نیمشب میزد سحوری را بجد
گفت او را قائلی کای مستمد.مولوی.

گدایان گاه سحر رمضان بر درهای بزرگان برای بیدار شدن آنان.

💡 سحوری کم زن ای نطق و خمش کن ز روزه خود شوند آگاه روزه