ساوانای درختچه ای

💡 پامپا یک منطقه طبیعی از دشت‌های دشت حاصلخیز وسیع در آمریکای جنوبی است که از اقیانوس اطلس تا آند امتداد دارد و تنها توسط تپه‌های ونتانا و تاندیل در آرژانتین قطع می‌شود. این زیست‌بوم مسطح و حاصلخیز علفزار را می‌توان به سه بومگاه متمایز تقسیم کرد: ساوانای اروگوئه، پامپای مرطوب و پامپای نیمه‌خشک.

💡 این گونه بومزاد ماداگاسکار است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های دشت مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، ساوانای خشک و بوته‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.

💡 در آنگولا، بوتسوانا، بوروندی، جمهوری کنگو، جمهوری کنگو، اسواتینی، گابن، کنیا، مالاوی، موزامبیک، نامیبیا، رواندا، آفریقای جنوبی، تانزانیا، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، ساوانای خشک و بوته‌زارهای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.

💡 میانگین بارندگی سالانه ۳۱ اینچ است و به‌طور کلی در کوه‌های غربی و شمال غربی شدیدتر از ساوانای شرقی است. فصل طولانی تابستانِ خشک از ماه مه تا سپتامبر، تپه‌های اطراف کیگالی را به رنگ اخرایی مایل به قرمز تبدیل می‌کند، گرد و غبار ریز همه جا را فرا می‌گیرد و علف‌ها خشک می‌شوند.

💡 ساوانای درختچه‌ای معمولاً در مناطق نیمه‌خشک یافت می‌شود که در آن‌ها تراکم گیاهان کمتر از جنگل‌های انبوه است و درختان در میان علفزارها قرار دارند.

💡 اکوسیستم ساوانای درختچه‌ای برای بقای بسیاری از گونه‌های جانوری که به فضای باز نیاز دارند، اهمیت حیاتی دارد و تنوع زیستی منحصربه‌فردی را فراهم می‌کند.

💡 تغییرات اقلیمی و خشکسالی‌های طولانی‌مدت می‌توانند باعث تغییر ساختار ساوانای درختچه‌ای و کاهش تعداد درختان و پوشش گیاهی در این مناطق حساس شوند.