سالار هفت خروار

سالار هفت خروار کوس. [ رِ هََ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب عالمتاب است. ( برهان ).

💡 و زان جایگه شد سوی قلب‌گاه بران سو که سالار بد با سپاه

💡 هم از شاه و دستور و ز لشکرش ز سالار بیدار و ز کشورش

💡 به شاه آگهی داد سالار بار بدو گفت شه رو ورا ایدر آر

💡 همان نام سالار بالا گرفت چو آن مرغ بر آشیان جا گرفت

💡 بدندش سه سالار فرمانگزار یکی را سپرد از یلان صدهزار

💡 چو سالار لشگر بدید آنکه مرد ستاده خروشان به دشت نبرد