زینب الشهاریه

( زینب الشهاریة ) زینب الشهاریة. [ زَ ن َ بُش ْ ش ُ ری ی َ ] ( اِخ ) بنت محمدبن احمدبن الامام الناصر الیمنیة الشهاریة. شاعره نابغه بود. او در شهاره از بلاد اهنوم در شمال صنعا متولد شد و در همانجا بسال 1114 هَ. ق. درگذشت. او عربی و منطق و اصول را آموخت و در ادب بارع گردید و با متوکل علی اﷲ اسماعیل ازدواج کرد و سپس ازو جدا شد. ( از اعلام زرکلی چ 2 ج 3 ص 109 ).

بنت محمد ابن احمد ابن الامام الناصر الیمینه الشهاریه. شاعره نابغه بود.

💡 شد به خاک تیره در شب نازنین جسمش نهان برد ارث محنت او زینب بی‌خانمان

💡 گفت زینب بشه تشنه که ای یاور ما ما برفتیم و تو دانی و دل غمخور ما

💡 به دست این رکاب آن عنانش گرفت از آن حال شد زینب به افغان و آه

💡 دمی از آتش غم بزم ماتم را چراغان کن که در ویرانه‌ها مسکن کنی با چشم تر زینب

💡 زینب چون دید خسرو دین مانده بی‌معین رفت و گرفت دست دو طفلان نازنین