زمین اخترشناسی

{geoastronomy} [زمین شناسی] علمی که اصول و فنون زمین شناسی و زمین شیمی و زمین فیزیک را در مطالعۀ طبیعت و منشأ و تاریخ مادۀ چگال و گازها در منظومۀ شمسی به کار می گیرد

💡 مایاها از اخترشناسی برای تنظیم تقویم و هماهنگی مراسم مذهبی طالع‌بینی، پیشگویی و ثبت دوره سلطنت استفاده می‌کردند.

💡 این علوم، دربردارنده علوم فیزیکی (فیزیک (فیزیک نظری و فیزیک تجربی)، شیمی، اخترشناسی (نظری و رصدی)، زمین‌شناسی به همراه علوم زیستی (پزشکی و زیست‌شناسی) هستند.

💡 مرکز جهان مفهومی است که تعریف مشخصی در اخترشناسی نوین ندارد. بر اساس نظریه‌های استاندارد کیهان‌شناسی در مورد شکل جهان، مرکزی برای جهان وجود ندارد.

💡 شاید در آینده انجمن جهانی اخترشناسی سدنا را یک سیاره کوتوله به‌شمار آورد. هم‌اکنون سدنا یک نمایندهٔ افزوده شدن به گروه سیاره‌های کوتوله است.

💡 در اخترشناسی سنتی چینی به ستاره‌ای که ناگهان در محلی از آسمان که پیش از آن ستاره‌ای در آن دیده نشده‌بود پدیدار شود ستاره میهمان (چینی: 客星) گفته می‌شود.

💡 تعریف سال ۲۰۰۶ اتحادیه اخترشناسی در مورد سیارات فراخورشیدی به مشکل می‌خورد زیرا اولا زبان آن خاص سیارات منظومه شمسی است و همچنین گرد بودن و پاکسازی منطقه مداری در مورد این سیارات فعلاً قابل مشاهده نیست.