لغت نامه دهخدا
زاویه مجاوره. [ ی َ / ی ِ ی ِ م ُ وِ رَ / رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) هر یک از دو زاویه را که در یک ضلع مشترک میباشند مجاور یکدیگر نامند.
زاویه مجاوره. [ ی َ / ی ِ ی ِ م ُ وِ رَ / رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) هر یک از دو زاویه را که در یک ضلع مشترک میباشند مجاور یکدیگر نامند.
💡 245 - عن الصادق عن آبائه عليه السلامقال: قال رسول الله صلى الله عليه و آله:اعمل بفرائض الله تكن من اتقى الناس و ارض بقسم الله تكن من اغنى الناس و كف عنمحارم الله تكن من اورع الناس و احسن مجاوره من يجاورك تكن مومنا و احسن مصاحبه من صاحبكتكن مسلما.