لغت نامه دهخدا
زاویه متقابل. [ ی َ / ی ِ ی ِم ُ ت َ ب ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دو خط راست که یکدگر را ببرد چهار زاویه از آن بحاصل شود سر هردوی بهم آمده بر نقطه ای، هرچه برابر بود آن را متقابل خوانند و یکدیگر را راست باشند. ( التفهیم بیرونی ص 12 ).