ربوبیت در تعلیم

[ویکی فقه] ربوبیت در تعلیم (قرآن). تعلیم کلمات و اذکار توبه به آدم (علیه السلام)، آگاهی بخشیدن به انسان ها و تعلیم تعبیر خواب و تحلیل حوادث به یوسف (علیه السلام)، همگی پرتوی از ربوبیت الهی هستند.
آگاهی بخشیدن به انسان ها، پرتوی از ربوبیت خداوند متعال است: «اقرا وربک الاکرم • علم الانسـن ما لم یعلم»؛ «بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است • و به انسان آنچه را نمی دانست یاد داد!».
← بیان تفسیری آیه
تعلیم تعبیر خواب و تحلیل حوادث به یوسف (علیه السلام)، پرتوی از ربوبیت الهی است: «وکذلک یجتبیک ربک ویعلمک من تاویل الاحادیث...»؛ «و این گونه پروردگارت تو را برمی گزیند و از تعبیر خواب ها به تو می آموزد و نعمتش را بر تو و بر خاندان یعقوب تمام و کامل می کند؛ همان گونه که پیش از این، بر پدرانت ابراهیم و اسحاق تمام کرد به یقین، پروردگار تو دانا و حکیم است!». «قال لا یاتیکما طعام ترزقانه الا نباتکما بتاویله قبل ان یاتیکما ذلکما مما علمنی ربی... بالاخرة هم کـفرون»؛ «(یوسف) گفت: پیش از آنکه جیره غذایی شما فرا رسد، شما را از تعبیر خوابتان آگاه خواهم ساخت. این، از دانشی است که پروردگارم به من آموخته است. من آیین قومی را که به خدا ایمان ندارند، و به سرای دیگر کافرند، ترک گفتم (و شایسته چنین موهبتی شدم)». «رب قد ءاتیتنی من الملک وعلمتنی من تأویل الاحادیث...»؛ «پروردگارا! بخشی (عظیم) از حکومت به من بخشیدی، و مرا از علم تعبیر خواب ها آگاه ساختی! ای آفریننده آسمان ها و زمین! تو ولیّ و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی، مرا مسلمان بمیران و به صالحان ملحق فرما!».
← تفسیر آیه
تعلیم کلمات و اذکار توبه به آدم (علیه السلام)، پرتوی از ربوبیت خداست: «فتلقی ءادم من ربه کلمـت فتاب علیه...»؛ «سپس آدم از پروردگارش کلماتی دریافت داشت (و با آنها توبه کرد.) و خداوند توبه او را پذیرفت؛ چراکه خداوند توبه پذیر و مهربان است ».