ربوبیت در تضرع
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ربوبیت در تضرع (قرآن). توجه به ربوبیت خداوند، برانگیزاننده انسان به ابتهال و تضرع به درگاه اوست.
ربوبیت خدا، مقتضی تضرع به درگاه اوست: «قالا ربنا ظـلمنا انفسنا وان لم تغفر لنا وترحمنا لنکونن من الخـسرین»؛ «گفتند: پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از زیان کاران خواهیم بود!».
← بیان آیه
۱. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۲۳.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «ربوبیت در تضرع».
...
جمله سازی با ربوبیت در تضرع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و گفت: چون کشف گردد ربوبیت در سرو صاحب آن نفس زند آن برو حرام گردد و برود و هرگز باز نیاید.
💡 مومنان در هنگام دعا، با درک عمیق از مفهوم ربوبیت در تضرع، سعی می‌کنند تا پیوندی مستقیم و روحانی با پروردگار خود برقرار نمایند.
💡 تجلی مفهوم ربوبیت در تضرع، باعث می‌شود که انسان در برابر عظمت خالق، خود را کوچک و نیازمند رحمت بی‌پایان او بیابد و به خشوع برسد.
💡 در تحلیل‌های عرفانی، ربوبیت در تضرع به معنای تسلیم کامل اراده خود در برابر تدبیر الهی و پذیرش جایگاه بندگی در برابر پروردگار است.
