ذوی العلم

ذوی العلم. [ ذَ وِل ْ ع ِ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) خداوندان دانش: و صلی اﷲ علی محمد نبیه الهادی الی سبیل الجنان و آله و اولاده ذوی العلم و العرفان. ( قصص الانبیاء ص 2 ).

خداوندان دانش عالمان.
خداوندان دانش.

💡 و در كافى به سند خود از عبدى از امام صادق (عليه السلام ) روايت كرده كه درذيل آيه (بل هو آيات بينات فى صدور الذين اوتوا العلم )، فرمود: منظور از اينانكه علم داده شده اند، ائمه اند.

💡 يا اءصحاب العلم ! قصوركم قيصريّة و بيوتكم كسرويّة و أ بوابكم طالوتيّة و أخفافكم جالوية و مراكبكم قارونيّة و أ وانيكم فرعونيّة و مذاهبكم شيطانيّة و مآثمكم جاهليّة،فأ ين المحمّديّة ؟!(361)

💡 پس از كلينى، شيخ صدوق (م 381 ق ) كتاب مدينة العلم را تاءليف كرد كه متاءسفانه بر اثر به آتش كشيده شدن كتابخانه هاى پيروان مكتب اهل بيت و تبعيد و آواره شدن شيعيان اثرى از آن به دست نيامده است.

💡 و مـن تـعـلم القـرآن و تـواضع فى العلم و علم عبادالله و هو يريد ما عندالله، لم يكنفـى الجـنـة اءعـظـم ثـوابـا مـنـه و لا اءعـظـم مـنـزلة مـنـه، و لم يـكـن فـى الجـنـةمـنـزل و لا درجـة رفـيـعـة و لا نـفـيـسـة اءلا و كـان له فـيـهـا اءوفـر انـصـيـبـو اءشـرفالمنازل.(1009)

💡 در ايـنـكـه مـنـظـور از (الذين اوتوا العلم و الايمان ) چه كسانى مى باشند؟ بعضى ازمـفـسـران آن را اشـاره بـه فرشتگان الهى، كه هم داراى علمند و هم صاحب ايمانند، دانستهاند، و جمعى ديگر اشاره به مؤ منان آگاه و معنى دوم ظاهرتر است.