دیک دیک لرزیدن

دیک دیک لرزیدن. [ ل َ دَ ] ( مص مرکب ) سخت لرزیدن. بشدت لرزیدن. چنانکه از نوبه و سرما. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

سخت لرزیدن.

💡 صعوه چون آمد بدید آن کار و بار شد ز لرزیدن چو برقی بیقرار

💡 سرفرازی چشم بد بسیار دارد در کمین تا بود روشن، مدار شمع بر لرزیدن است

💡 برای آفتاب حشر، از بیم تهیدستی تواند سایه بید تو شد بر خویش لرزیدن

💡 افلاک ز لرزیدن تو می لرزد برخیز، وگرنه آسمان می افتد

💡 دلی کو عاشق شمعی بود سوزد چو پروانه که بر آتش سیه رویی بود چون دود لرزیدن

💡 گراز از بیم جان گردیده حیران ز لرزیدن زدی دندان به دندان