دیک دیک لرزیدن

💡 صعوه چون آمد بدید آن کار و بار شد ز لرزیدن چو برقی بیقرار

💡 سرفرازی چشم بد بسیار دارد در کمین تا بود روشن، مدار شمع بر لرزیدن است

💡 برای آفتاب حشر، از بیم تهیدستی تواند سایه بید تو شد بر خویش لرزیدن

💡 افلاک ز لرزیدن تو می لرزد برخیز، وگرنه آسمان می افتد

💡 دلی کو عاشق شمعی بود سوزد چو پروانه که بر آتش سیه رویی بود چون دود لرزیدن

💡 گراز از بیم جان گردیده حیران ز لرزیدن زدی دندان به دندان

💡 وقتی سرمای استخوان‌سوز زمستان به خانه ما رسید، او از شدت سرما به گونه‌ای دیک دیک می‌لرزید که به نظر می‌رسید هر لحظه ممکن است از حال برود.

💡 کودک کوچک که از صدای رعد و برق وحشت کرده بود، در گوشه اتاق در حالی که دیک دیک می‌لرزید، سعی می‌کرد با پتو خودش را بپوشاند.

💡 پیرمرد با وجود تلاش برای حفظ آرامش خود، هنگام صحبت کردن از شدت هیجان و اضطراب، دست‌هایش را به شدت دیک دیک می‌لرزاند و کلمات را گم می‌کرد.