درنگی شدن

درنگی شدن. [ دِ رَ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) آهسته و کند شدن. متأخر گشتن. ابطاء. ( ترجمان القرآن جرجانی ). استبطاء. ( تاج المصادر بیهقی ). التیاء. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). بطاءة. بطوء. تبطیة. تعبیم. رخن. رَیْث: تباطؤ؛ درنگی شدن در رفتن. عَتم؛ درنگی شدن تاریکی شب. ( تاج المصادر بیهقی ). || صبر کردن. ثبات ورزیدن:
بدو گفت چون تیره شد روزگار
درنگی شدن پس نیاید بکار.فردوسی. || مهمل و بیکاره شدن. غیرثابت قدم گشتن:
که این باره را نیست پایاب اوی
درنگی شود شیر زاشتاب اوی.فردوسی.

آهسته و کند شدن متاخر گشتن التیائ درنگی شدن در رفتن صبر کردن

💡 چه خواهی کرد درجائی درنگی که آنجا بیش ماند از تو سنگی

💡 وز ایدر شوم تازیان چون پلنگ درنگی نه والا بود مرد سنگ

💡 که این باره را نیست پایاب اوی درنگی شود شیر زاشتاب اوی

💡 تو چیزی که گفتی درنگی مساز که بودن درین شارستان شد دراز

💡 که ما را به دیدارت آمد نیاز برآرای کار و درنگی مساز

💡 از ره فتادگانیم تا صبح سر بر آرد ای آسمان شتابی ای کاروان درنگی