خوشنود کردن

خوشنود کردن. [ خوَش ْ / خُش ْ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) راضی کردن. خوشحال کردن. ارضاء. ترضیه. اقناء. اقناع. ( یادداشت مؤلف ).

راضی کردن خوشحال کردن

💡 2 راضى و خوشنود بودن به آنچه كه از طرف خداوند، براى ما فراهم و مقدّر شده است.

💡 و اى بهترين كسى كه از او عوض خواهند بمحض يقين، خوشنود است بدانچه بر آن حكمفرموده از احكام گذشته اش، چه حكيم مهربانى هستى.

💡 و خوشنود شدند به زندگى دنيا و نيست زندگانى دنيا درقبال آخرت مگر مانند مردار متعفن بدبو.

💡 بود شاهان بملک خویشتن خوشنود در گیتی بود گیتی بدو خوشنود و خلق از اوست خرسندان

💡 افغان که باشد هر طرف در شهر ما دلدادگان صد دلبر و هرگز دلی از دلبری خوشنود نه

💡 مسجد و میخانه و دیر و کلیسا و کنشت صد فسون از بهر دل بستند و دل خوشنود نی