خوش سای

خوش سای. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( اِ ) شمشاد. ( ناظم الاطباء ). بقش. ( فیروزآبادی ): بقش؛ درختی است و آنرابه فارسی خوش سای گویند. ( منتهی الارب ). بقس. بوقس.

شمشاد بقش

💡 سر همی‌پیچم به هر سو همچنین چیست یعنی من ز سر خوش نیستم

💡 شب خوش چه کنی ای بت مه روی خدا را بازآ که نبودست مرا با تو شبی خوش