خطاب مولوی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] خطاب مولوی به خطاب دلالت کننده بر طلب حقیقی و دارای ثواب و عقاب اطلاق می شود.
خطاب مولوی، مقابل خطاب ارشادی بوده و به خطابی گفته می شود که بر طلب حقیقی چیزی به خاطر مصلحتی که در آن وجود دارد دلالت می نماید، به گونه ای که به امتثال آن، پاداش و به مخالفت آن، کیفر داده شود، مثل: امر به خواندن نماز و گرفتن روزه.
عناوین مرتبط
امر مولوی؛وجوب مولوی.
جمله سازی با خطاب مولوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 خانه های مولوی، روستایی از توابع بخش جزینک شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
💡 جواب آن غزل مولوی است این صائب که در هوای وی است آفتاب چرخ کبود
💡 حسنآباد مولوی یا حسنآباد روستایی در دهستان جامرود بخش مرکزی شهرستان تربت جام استان خراسان رضوی ایران است.
💡 شهاب مهاجر مولوی حبیب الرحمان عصمت الله خلوزی سلطان عزیز اعظم مولوی رجب نجیبالله
💡 صائب تو از کجا، روش مولوی کجا؟ چون پرده حیا ز میان برگرفته ای؟
💡 جواب آن غزل مولوی است این صائب که بحر لطف بجوشید و بندها بگشاد
💡 در دیوان شمس، خطاب مولوی به معشوق همواره با استعارههای پیچیده و عرفانی همراه است که خواننده را به دنیای بیکران عشق الهی میبرد.
💡 پژوهشگران ادبی معتقدند که خطاب مولوی به انسانهای عادی، حاوی توصیههایی عمیق برای بازگشت به خودشناسی و رهایی از بندهای مادی و نفسانی است.
💡 وقتی به اشعار مولانا دقت میکنیم، متوجه میشویم که خطاب مولوی به عناصر طبیعت، بازتابی از وحدت وجود و پیوند میان خالق و مخلوق است.