خدائی کردن

خدائی کردن. [ خ ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) تشبه بخدا پیدا کردن. || پادشاهی کردن. سلطنت کردن. حکومت کردن. دست استیلا داشتن:
بر آفاق کشور، خدائی کنی
جهان در جهان پادشائی کنی.نظامی.

تشبه بخدا پیدا کردن یا پادشاهی کردن

💡 دو بینی میکنی ز آن ماندهٔ باز خدائی کردهٔ ز انجام و آغاز

💡 چو دانستم که اینجا آشنائی است مرا این روشنی دید خدائی است

💡 خدائی که روز و شب آرد پدید - خدائی که نیکو و زشت آفرید

💡 بود فعلش خدائی زانکه بیناست بفعل حق از آن شد کار او راست

💡 چو درعین خدائی او یکی دید خود اندر جزو و کل حق بیشکی دید

💡 بعالمی که زند از تو موج بحر خدائی بنوح می نرسد جز که ناخدایی زورق