خدا پسندی

خداپسندی. [ خ ُ پ َ س َ ] ( حامص مرکب ) حالت امری که مورد پسند خدا باشد. حالت چیزی که خدا می پسندد.

حالت امری که مورد پسند خدا باشد

💡 بر اهل جهان جور و جفا چند پسندی در شهر تو نام کرم و بوی وفا نیست

💡 از بس که جفا بر من بیچاره پسندی بر بنده ببخشود ز جورت دل خارا

💡 خونین جگر و خسته دل و محنت هجران جانا تو پسندی که چنین زار بمیرم

💡 بر دامن تو گردی چون من نمی پسندم کوه بلا بر این دل آخر چرا پسندی

💡 با آنکه جفا بر من دلداده پسندی ای دوست وفای تو فراموش توان کرد

💡 گرم مقام پسندی برزم خصم زهی فر ورم مقیم نمائی ببزم دوست خهی دق