خانه ٔ بیکسی

💡 گرد غربت بر جبین مرد آب گوهر است بیکسی ها را تفاخر نامه ای در کار نیست

💡 حسرت‌، پیام بیکسی آخر به یار برد قاصد نبُرد نامهٔ من، انتظار برد

💡 خود را به آستان کس بیکسان رساند هر کس به بیکسی ز کسان التجا گرفت

💡 گفتن به آه درد دل خود ز بیکسی مکتوب خود به بال و پر تیر بستن است

💡 ما را بجز از بیکسی ای دوست کسی نیست آنرا که پناهی نبود هست پناهی

💡 شررخیزست‌گرد پایمال بیکسی بیدل به یاد دامن قاتل مده خون شکارم را

💡 شاعر با توصیف خانهٔ بیکسی، می‌خواست بر تنهایی و بی‌پناهی وجودی انسان در دنیای پر از آشوب و بی‌رحم تأکید و شکایت کند.

💡 در آن داستان غم‌انگیز، شخصیت اصلی پس از از دست دادن تمام دارایی‌هایش، احساس می‌کرد که در خانهٔ بیکسی و میان تنهایی مطلق زندگی می‌کند.

💡 عبارت خانهٔ بیکسی در ادبیات کلاسیک معمولاً استعاره‌ای از وضعیت روحی فردی است که هیچ تکیه‌گاه و حمایت اجتماعی برای خود ندارد.