خاصه ٔ وسطی

خاصه وسطی. [ خاص ْ ص َ / ص ِ ی ِ وَ س َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خاصه وسطی بعد ستاره بود به فلک تدویر از ذروه وسطی. ( کتاب التفهیم ص 125 ).

خاصه وسطی بعد ستاره بود بفلک تدویر از ذروه وسطی.

💡 شکر تو فریضه‌ ست به‌ هر شهر اندر خاصه به دیار ماوَرَالنَّهر اندر

💡 جفا به اهل وفا خاصه داد خواهان کی رواست کو ستمت در جهان سمر نکند

💡 کریم آن پادشاه زند با آن قوت و قدرت که در هرکار بودش خاصه در تعمیر ویرانی

💡 حدیث منصب شغل و عمل نمی گویم به قرض خاصه اگر در خورد غمی بخورد

💡 از لطافت ترک من گویی که هست آب حیات خاصه آن ساعت که طبعش همچو آتش می‌کند

💡 هیچ مادح را بهتر ز تو ممدوحی نیست خاصه امروز که من مادح و تو مدح نیوش