حکیم بن طفیل طایی سنبسی

[ویکی فقه] حکیم بن طفیل از جمله افرادی است که در میدان کربلا حضور یافت. او از افرادی است که در شهادت ابوالفضل العباس (علیه السّلام) شرکت داشت.
نقل شده که حکیم بن طفیل در راه بازگشت حضرت ابوالفضل العباس (علیه السّلام) از شریعه فرات، در پشت نخلها به کمین نشست و در فرصتی مناسب دست چپ ایشان را قطع کرد.
شیخ مفید، محمد بن نعمان، الارشاد، ج۲، ص۱۱۰، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳.
همچنین روایت شده که در روز عاشورا، او تیری به سوی امام حسین (علیه السّلام) پرتاب کرد که این تیر به بدن شریف آن حضرت (علیه السّلام) اصابت کرد.
بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقیق محمد باقر محمودی، ج۳، ص۲۰۱، بیروت، دارالتعارف، چاپ اول، ۱۹۷۷.
حکیم بن طفیل یکی از ده سواری بود که در عصر عاشورا، به دستور ابن سعد، با اسب بر بدن امام حسین (علیه السّلام) تاختند و استخوان های سینه و پشت آن حضرت (علیه السّلام) را در هم شکستند.
سید بن طاوس، الملهوف علی قتلی الطفوف، ص۱۸۲، تهران، جهان، ۱۳۴۸ش.
...

💡 چو این بگفتم نرمک به زیر لب خندید جواب داد مرا کای حکیم دانشور

💡 از دل سوراخ چون کهنه گلیم پرده‌ای بندد به پیش آن حکیم

💡 کشتن آن مرد بر دست حکیم نه پی اومید بود و نه ز بیم

💡 ای کف تو گفتار کریمی را معنی وی طبع تو دعوی حکیمی را برهان

💡 گفت با آن پیر دانشور حکیم کای دلت از محنت پیری دو نیم

💡 باز ماند از خدمت شاه و حکیم هر دو را شد دل ز هجر او دو نیم