حبیب اﷲ رشتی

لغت نامه دهخدا

حبیب اﷲ رشتی. [ ح َ بُل ْ لاهَِ رَ ] ( ا خ ) فرزند میرزامحمدعلی رشتی اصولی، از شاگردان مبرز شیخ مرتضی انصاری، و از مراجع تقلید درجه اول شیعه در عراق عرب. ازمجلس درس او شاگردان بسیار بیرون آمده و به مقام اجتهاد نائل گشتند، و او را بر معاصرین وی مانند حاج میرزا حسن شیرازی و حاج میرزا محمدحسین کوهکمری ترجیح میداده اند. تألیفات او: 1- الاجارة، در فروع احکام و قوانین عقد مزبور در حقوق شیعه. در تهران چاپ شده است. 2- اجتماع الامر و النهی، تحقیقاتی درباره این مسئله اصولی. 3- الامامة. 4- بدایع الافکار در اصول فقه بخش اول آن در تهران چاپ شده است. 5- تقریرات درس شیخ مرتضی انصاری. 6- تقلید اعلم، در تهران چاپ شده. 7- مسأله غصب، در تهران چاپ شده. 8- کاشف الظلام فی علم الکلام. 9- شرح کبیر بر شرایعالاسلام. وفات وی شب پنجشنبه 14 جمادی الثانیة سال 1312 هَ. ق. در نجف بوده است. رجوع به الذریعة ج 1 ص 54 و 65 و 122 و 167 و 168 و 193 و 267 و 268 و 269 و ریحانة الادب شود.

جمله سازی با حبیب اﷲ رشتی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 تا بود گر نغمه های دلفریب جان بیفشانیم بر یاد حبیب

💡 حبیب رضایی (زاده ۱۲ بهمن ۱۳۴۸) بازیگر و کارگردان ایرانی است.

💡 ای کرده با حبیب شبی روز بی رقیب رو شکر کن شکایتت از روزگار چیست

💡 میان ما و حبیب آنچنان معامله‌ای‌ست که گر فرشته شود غیر در‌نمی‌گنجد

💡 بنده زلف تو شد سنبل غلام سنبلم بنده آنم که شد هندوی هندوی حبیب

💡 من و هرآنچه که باشد فدای آن عاشق که کرد غیر حبیب آنچه بر فدای حبیب

جوز یعنی چه؟
جوز یعنی چه؟
اسرار کردن یعنی چه؟
اسرار کردن یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز