اصطلاح «حبل الحبله» که در زبان عربی و فقه اسلامی کاربرد دارد، به معنای جنین درون جنین است و به بچهای گفته میشود که در شکم یک جنین حیوان قرار دارد. در لغت، «حَبَل» به معنای جنین یا بچه در حال رشد است و «حَبَلَه» به معنای فرزند آن بچه، یعنی جنین دوم، اطلاق میشود. این اصطلاح در دوره جاهلیت کاربرد داشت و برخی افراد جنین در حال رشد حیوانات را معامله میکردند و پیش از تولد میفروختند. چنین معاملاتی به دلیل مجهول بودن و ریسک بالا، در اسلام به شدت نهی شده است، زیرا به عنوان بیع غرر شناخته میشود و فرد فروشنده یا خریدار نمیتواند به وضوح از نتیجه معامله اطمینان داشته باشد. از دیدگاه فقهی، این نوع خرید و فروش از نظر شرعی صحیح نیست و پیامبر اسلام به صراحت آن را ممنوع کردهاند. دلیل این نهی، تضمین سلامت و حق مالکیت و جلوگیری از ضررهای احتمالی برای طرفین معامله است. حبل الحبله نشاندهنده حساسیت فقه اسلام نسبت به معاملات مجهول و غیرشفاف است و توجه ویژهای به حقوق حیوانات و قواعد خرید و فروش دارد. در مجموع، این عبارت هم جنبه لغوی دارد و هم جنبه فقهی و حقوقی، و مطالعه آن به فهم بهتر قوانین اسلامی در مورد معاملات غیرمشخص کمک میکند. فهم دقیق حبل الحبله به ما میآموزد که اسلام به حفظ عدالت و جلوگیری از زیان در معاملات اهمیت ویژهای داده است.
حبل الحبله
لغت نامه دهخدا
( حبل الحبلة ) حبل الحبلة. [ ح َ لُل ْ ح َ ل َ ] ( ع اِ مرکب ) نتاج: لایجوز بیع حبل الحبلة. رجوع به حبل شود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حبل الحبلة. حبل الحبلة به بچه جنینی که در شکم ناقه است گویند (نتاج النتاج).
حبل مصدر و به معنای حمل است و حبله جمع حابل است مانند: کتبه و ظلمه که جمع کاتب و ظالم است.
[ویکی فقه] حبل الحبلة به بچه جنینی که در شکم ناقه است گویند (نتاج النتاج).
حبل مصدر و به معنای حمل است و حبله جمع حابل است مانند: کتبه و ظلمه که جمع کاتب و ظالم است.
