حاج ابوعبدالله ابن امیر

[ویکی فقه] اِبْن اَمیرِ حاج، یا ابن امیرالحاج ابوعبدالله محمد بن محمد بن محمد بن حسن بن علی بن سلیمان حلبی، شمس الدین (د ۸۷۹ق / ۱۴۷۴م )، فقیه، اصولی و مفسر حنفی است.
از وی به ابن مُوَقَّت و ابوالیمن نیز یاد شده است. سیوطی در سلسله نسب وی نام علی را ذکر نکرده است. ابن امیر حاج در پایان بعضی از نسخ خطی نسب خود را تا سلیمان بدون ذکر «علی » یاد نموده است. سخاوی کنیه وی به ابن امیرحاج را برگرفته از سمت امیرالحاجی یکی از اجداد وی دانسته است. لقب ابن موقت نیز به این سبب است که جدّ وی محمد وظیفه توقیت زمان نماز را در مسجد جامع حلب بر عهده داشته و به موقت ملقب بوده است

💡 (( ((روى فى الكافى عن بعض اصحبابنا،قال: قال ابوعبدالله، اصبروه على الدنيا، فانما هى ساعة، فما مضى منه لاتجد الما ولاسرورا، و ما لم تجى فلاتدرى ما هو؟ و انما هى ساعتك التى انت فيها، على طاعة الله واصبر فيها عن معصية الله )). ))

💡 109-  (( قال ابوعبدالله عليه السلام: نحن الامة الوسطى و نحن شهداء اللهعلى خلقه... اصول كافى، ج 1، ص 190 ((كتاب الحجة )) ((باب فى اءن الائمةشهداءالله على خلقه )) حديث 2.

💡 992- محمد بن شريح، ابوعبدالله حضرمى از امام صادق روايت كرده است. قاموسالرجال، ج 8، ص 213.

💡 (قال ابوعبدالله عليه السلام: يا هشام ان رايت الصفين قد التقيا فلاتدع طلبالرزق فى ذلك اليوم. ) (1041)

💡 نجاشى درباره او مى گويد: ابوالقاسم از اجله ياران مورد اطمينان ما و سرآمد ايشان در حديث و فقه بوده است. او از پدر و برادرش از سعد حديث روايت كرده و گفته است كه من مستقيما بجز چهار حديث از سعد نشنيده ايم. شيخ ما ابوعبدالله كتاب الفقيه را بر او خوانده و از او حديث فرا گرفته است.

💡 امام جعفر بن محمد الصادق عليه السلام مكنى به ابوعبدالله و ملقب به الصادق،الفاضل و... پيشواى معصوم ششم اسلام است. ولادت باسعادتش در ربيعالاول سال 83 هجرى و شهادت آن حضرت درشوال سال 184 هجرى در (مدينه ) مى باشد.