جمال الدین ابوحمزه احمد بن عمر ال قدامه

[ویکی فقه] جمال الدین ابوحمزه احمد بن عمر آل قدامه. جمال الدّین ابوحمزه احمد بن عمر، از شخصیت های آلِ قُدامه، می باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ الاصل و حنبلی مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.
جمال الدّین ابوحمزه احمد بن عمر بن محمد بن احمد بن محمد بن قدامه (۵۶۹-۶۳۳ق/۱۱۷۴-۱۲۳۵م).وی در کودکی به بغداد رفت و مدت اندکی به شنیدن حدیث و تحصیل پرداخت. سپس وارد سپاه شد و در جنگ با صلیبیان از خود دلاوری نشان داد. وی مدتی والی جماعیل بود.از نصرالله القزّاز و ابن شاتیل و ابوالمعالی بن صابر حدیث شنید و روایت کرد. گروهی از جمله منذری از وی روایت کرده اند.
منذری، زکی الدین، التکلمة لوفیات النّفله، ج۳، ص۴۰۶، به کوشش بشّار عوّاد معروف، بیروت، ۱۴۰۵ق.
۱. ↑ منذری، زکی الدین، التکلمة لوفیات النّفله، ج۳، ص۴۰۶، به کوشش بشّار عوّاد معروف، بیروت، ۱۴۰۵ق. ۲. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۷، ص۱۷۳، به کوشش ژاکلین سوبله و علی عماره، بیروت، ۱۹۸۰م.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.
...

💡 و باز امام صادق عليه السلام در زيارتى كه به ابوحمزه ثمالى (246) تعليمفرموده جملاتى بس زيبا و دلنشين و داراى مفاهيمى بلند به كار برده است كه نشانگراخلاص كامل و عظمت روح و فداكارى حضرتابوالفضل عليه السلام در تحقّق بخشيدن به اهداف انبيا و آرمان اولياست كه جملاتزير از اين نمونه است:

💡 على بن ابوحمزه (ره ) از شاگردان امام كاظم (ع ) بود، روزى امام كاظم (ع ) به اوفرمود: بزودى شخصى از مردم مغرب، با تو ملاقات مى كند، و از تو درباره من سوالىمى كند در پاسخ بگو؛او امام ما است كه امام صادق (ع ) او را به امامت بعد از خود تعييننموده است، و مسائلى از حلال و حرام مى پرسد، جوابمسائل او را بده.

💡 نيز روايت كرده است از ابوحمزه ثمالى كه گفت: سؤال كردم از حضرت امام محمّد باقر صلوات اللّه عليه كه: (يا بنرسول اللّه ! آيا همه شما قائم به حق نيستيد؟)

💡 ابوحمزه ثمالى گويد: روزى امام زين العابدين (عليه السلام ) ازمنزل بيرون آمد، تا به اين باغ (اشاره به باغى است كه در آنجا بود) رسيد، وارد باغشد، ناگهان مردى آن حضرت را ديد و عرض كرد: چرا اندوهگين هستى ؟ آيا اندوه تودر مورد دنيا است با اينكه رزق و روزى خداوند به همه كس از نيك و بد مى رسد.