سیف الدین ابوعباس احمد بن عیسی ال قدامه

[ویکی فقه] سیف الدین ابوعباس احمد بن عیسی آل قدامه. سیف الدّین ابوعباس احمد بن عیسی، از شخصیت های آلِ قُدامه، می باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ الاصل و حنبلی مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.
سیف الدّین ابوعباس احمد بن عیسی بن عبدالله بن محمد (۶۰۵-۶۴۳ق/۱۲۰۸-۱۲۴۵م).وی در قاسیون به دنیا آمد. از نیای خود و ابوالقاسم حَرَسْتانی و ابوالیمن بن عبدالسلام و ابوعلی بن جوالیقی حدیث شنید. خطی خوش داشت و کتاب های بسیار نوشت و به تدوین حدیث پرداخت.سیف الدّین کتابی بزرگ در ردّ بر محمد بن طاهر مقدسی که در جاهایی از کتاب صفوة اهل التّصوف سماع را مباح شمرده بود، نوشت. ابن طولون این کتاب را به یک چهارم تلخیص کرد.وی هم چنین کتاب های الاعتقاد و الازهر فی ذکر آل جعفر را نوشت و فضایل آل جعفر بن ابی طالب را بر شمرد.
ابوشامه، عبدالرحمن بن اسماعیل، تراجم الرجال، ج۱، ص۱۷۷، قاهره، ۱۳۶۶ق، جم.
۱. ↑ ابوشامه، عبدالرحمن بن اسماعیل، تراجم الرجال، ج۱، ص۱۷۷، قاهره، ۱۳۶۶ق، جم. ۲. ↑ ذهبی، شمس الدین محمد، العبر، ج۳، ص۲۴۴، به کوشش ابوهاجر محمد السعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.
...

💡 سپس عمادالدوله، قاضی شیراز، ابوعباس الحنات، ابوالفضل العباس بن فسنگس با مهربانی پاسخ او را دادند و در خواست آزاد سازی گروگان ها و تجدید عهد و قرارداد را داشتند. علی بن کلویه ضمن آزاد سازی معزالدوله و اسفهدوست و بقیه اسیران لباس های انها را عوض کرد و برایشان ابزار و خوراکی آورد.