جلای رزینی

{resinous luster} [زمین شناسی] جلای کانی هایی یا سنگ هایی که ظاهری شبیه به صمغ دارند

جلای کانی‌هایی یا سنگ‌هایی که ظاهری شبیه به صمغ دارند.

💡 در این پوشش‌ها از یک ساختار رزینی نا محلول استفاده می‌شوند که اجازه لیچینگ مواد خزه کش به داخل آب دریا را به مرور زمان می‌دهد.

💡 این ماده به دلیل واکنش‌پذیری بالا، عملکرد خوب و قیمت مناسب، کاربرد وسیعی درتولید چسب رزینی دارد. رزین اوره فرمالدهید از ترکیب شدن شیمیایی اوره و فرمالدهید به دست می‌آید. رزین‌های آمینو طبقه‌ای از رزین‌های ترموست به‌شمار می‌آیند که رزین‌های اوره فرمالدهید ۸۰ درصد تولید جهانی آن‌ها را تشکیل می‌دهند.

💡 یک ماده جایگزین و مشابه اولیگومری، اورتان دی متاکریلات می‌باشد. بعضی از مواد از ترکیب دو ماده با بیس رزینی ایجاد شده‌اند. برای افزایش سفتی و بهبود مقاومت در برابر سایش، ذرات فیلر از جنس سیلیکای دود شده یا گلاس‌های غیر آلی سایلن‌شده اضافه می‌شوند تا کامپوزیتی با ویسکوزیته کم ایجاد شود.

💡 این نوع پوشش‌ها به سیستم رزین محلول-خزه کش محلول شباهت زیادی دارند یعنی در آن خزه کش و پایه رزینی هر دو حل می‌شوند با این تفاوت که پیوند رزین و خزه کش از نوع شیمیایی است که موجب می‌شود روند رها سازی ماده سمی به داخل آب کنترل شده باشد و مدت حفاظت پوشش از بدنه شناور بیشتر شود.

💡 صمغ رزینی مصطکی تا حدود ۹۰٪ از ماستی‌سیک اسید،[پانویس ۱] ماستی‌کولیک اسید[پانویس ۲] و ماستیکو رزن[پانویس ۳] تشکیل شده‌است. مقداری اسانس نیز در آن یافت می‌شود.