جاجرمی ابوالحسن بن محمدکاظم

[ویکی نور] شیخ ابوالحسن بن محمد کاظم جاجرمی، عالم متبحر، ادیب و مصنّف زبردست قرن سیزدهم قمری و معاصر با فتحعلی شاه قاجار است. وی در فقه، اصول، حدیث و تفسیر استاد بود.
پدر وی محمدکاظم بن محمد جاجرمی از علمای معروف و مؤلف منتخب نشآت یوسفی است که در سال 1177ش می زیست.
از جمله تصانیف او، کتاب «رایات الجهاد فی اعلام العباد» و «اخلاق الاولیاء» است که کتاب اخیر را به فارسی برای فرزند خود نصراللّه در سال 1239ش به نظم در آورده است. «ینابیع الحکمة» دیگر کتابی است که آن را در سال 1240ش در اصفهان نگاشته است. همچنین «برکات الخاتم و تحفة الامیر» نیز از جمله آثار اوست. وی در شعر نیز دستی داشته است. همچنین رساله ای فارسی درباره جبر و اختیار به اسم محمد تقی میرزای قاجار نگاشته است. پرسش و پاسخی در عصمت و مسائل آن دارد که از فیلسوف مولی علی بن جمشید نوری پرسش کرده است. کتاب دیگر وی «الهدایة الملکیة» در علم درایه است که آن را برای دیگر فرزند خود محمد حسین نگاشته و فرزند دیگرش نصراللّه بر آن حاشیه زده است.

💡 (قال ابوالحسن الثالث عليه السلام: من رضى عن نفسه كثر الساخطون عليه.)(759)

💡 رویدادهای ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ مجموعه اتفاق‌هایی بود که از سخنرانی ابوالحسن بنی‌صدر، رئیس‌جمهوری وقت ایران در دانشگاه تهران شروع شد. این سخنرانی که در سالگرد درگذشت محمد مصدق ایراد شد باعث ایجاد جنجال‌های زیادی در فضای سیاسی ایران شد که به مدت سه روز به طول انجامید.

💡 ابوالحسن نوری - قدس الله تعالی سره - گوید: هر که خدای تعالی خود را از وی بپوشاند هیچ دلیل و خبر او را به وی نرساند.

💡 ملا ابوالحسن که در محیط وجود او زین خاکدان رساند به افلاک موج فضل

💡 در اين هنگام ابوالحسن موسى (امام كاظم عليه السلام ) وارد شد. امام صادق عليه السلامرو به مفضل كرده پرسيد:

💡 آية الله قمى پس از درگذشت آية الله سيد ابوالحسن اصفهانى، به اقامت يازده ساله وسراسر بركت خود در كربلا خاتمه داد و راهى نجف اشرف شد.