جاروب کشی

جاروب کشی. [ ک َ / ک ِ] ( حامص مرکب ) عمل جاروب کش. کار کسی که جارو کند.

کار آنکه جاروب کشد عمل جاروب کش.

💡 خطا گفتم که جولان کی انگیزد غبار آن کس که باشد شهپر روح القدس جاروب میدانش

💡 از آن کام جاروب عطلت برآید که این آسیاها نگردد به کامت

💡 بیدل چو شرر چشم به فرصت نگشودم تا یک مژه جاروب کشم خانهٔ زینی

💡 ز گلبن، باغبانش دسته دسته برای گرد غم، جاروب بسته

💡 چونکه صحن سرای ناپاک است نفس جاروب عین خاشاک است