لغت نامه دهخدا
( تنگ اندرآوردن ) تنگ اندرآوردن. [ ت َ اَ دَ وَ دَ ] ( مص مرکب ) کم گردانیدن فاصله را. سخت نزدیک گردیدن:
چو تنگ اندرآورد با من زمین
برآهختم آن گاوسر گرز کین.فردوسی ( شاهنامه چ بروخیم ج 1 ص 196 ).چو تنگ اندرآورد با او زمین
فروکرد گرز گران را به زین.فردوسی.چو من تنگ روی اندرآرم بروی
سر آید ترا تیزی و گفتگوی.فردوسی.